ความหมายจิตรกรรมไทย

จิตรกรรมไทย หมายถึง รูปภาพที่มีลักษณะเป็นแบบอย่างของไทย ที่ผิดแผก จากศิลปะของชาติอื่นอย่างเด่นชัด ถึงแม้จะมีอิทธิพลศิลปะของชาติอื่นอยู่บ้าง แต่ก็สามารถ ดัดแปลง คลี่คลาย ลดทอน หรือเพิ่มจนเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตัวเองได้อย่างเรียบร้อย เหมาะสม น่าภาคภูมิใจ และมีวิวัฒนาการทางด้านด้านแบบอย่าง และวิธีการมาตลอดจนถึงยุคปัจจุบัน ซึ่งสามารถพัฒนาต่อไปอีกในภายหน้า

ลายไทย เป็นองค์ประกอบของภาพเขียนไทยใช้ตกแต่งอาคาร วัตถุ เครื่องใช้ ต่าง ๆ เครื่องประดับ ฯลฯ เป็นลวดลายที่มีชื่อเรียกต่าง ๆ กันซึ่งนำเอารูปร่างจาก ธรรมชาติมาประกอบ เช่น ลายกนก ลายกระจัง ลายประจำยาม ลายเครือเถา เป็นต้นหรือเป็นรูปที่มาจากความเชื่อและคตินิยม เช่น รูปคน รูปเทวดา รูปสัตว์ รูป ยักษ์ เป็นต้น

จิตรกรรมไทยเป็นวิจิตรศิลป์อย่างหนึ่ง ซึ่งส่งผลสะท้อนให้เห็นวัฒนธรรมอันดี งามของชาติ มีคุณประโยชน์ทางศิลปะแลเป็นคุณประโยชน์ต่อการศึกษาค้นคว้า เรื่องที่เกี่ยวกับ ศาสนา ประวัติศาสตร์ โบราณคดี ชีวิตความเป็นอยู่ วัฒนธรรมการแต่งกาย ตลอด จนการแสดงการเล่มพื้นเมืองต่าง ๆ ของแต่ละยุคสมัยและสาระอื่น ๆ ที่ประกอบกัน เป็นภาพจิตรกรรมไทย งานจิตรกรรมให้ความรู้สึกในความงามอันบริสุทธิ์น่าชื่นชม เสริมสร้างสุนทรียภาพขึ้นในจิตใจมวลมนุษยชาติได้โดยทั่วไป วิวัฒนาการของงาน จิตรกรรมไทยแบ่งออกตามลักษณะรูปแบบทางศิลปกรรม ที่ปรากฎในปัจจุบันมีอยู่ 2 แบบ คือ 1. จิตรกรรมไทยแบบประเพณี (Thai Traditional Painting) 2. จิตรกรรมไทยแบบร่วมสมัย (Thai Contempolary Painting)